Wypowiedzenie umowy najmu na czas określony – kiedy i jak?

Czy można wypowiedzieć umowę najmu na czas określony? Rozwiązujemy wątpliwości

Zapewne nieraz zdarzyło Ci się zastanawiać, czy umowa, którą podpisałeś na konkretny czas, naprawdę wiąże Cię niczym węzeł gordyjski. Szczególnie często to pytanie pojawia się w kontekście najmu mieszkań. Wynajmujesz lokal na rok, dwa lata, a tu nagle życie pisze inny scenariusz: praca w innym mieście, niespodziewane wydatki, albo po prostu zmiana planów. I wtedy w głowie pojawia się kluczowe pytanie: czy można wypowiedzieć umowę najmu na czas określony? Odpowiedź nie jest ani prosta „tak”, ani kategoryczne „nie”, a zależy od wielu czynników, które dokładnie omówimy w tym artykule.

Właściciele mieszkań często decydują się na wynajem, by zapewnić sobie stały dochód. Najpopularniejsze są właśnie umowy na czas określony, dające im poczucie stabilności. Niestety, dla najemców bywa to pułapką, gdy chcą rozwiązać umowę przed upływem terminu. Przyjrzyjmy się, kiedy masz taką możliwość i czy brak możliwości wcześniejszego wypowiedzenia wiąże się z tym, że wynajmujący może żądać czynszu do końca trwania umowy.

Czym właściwie jest umowa najmu? Podstawy prawne

Zacznijmy od podstaw. Zagadnienie umowy najmu lokalu reguluje Ustawa – Kodeks cywilny (w skrócie kc). Zgodnie z nią, umowa najmu to nic innego jak zobowiązanie, w którym wynajmujący (czyli właściciel mieszkania) oddaje najemcy (Tobie, lokatorowi) mieszkanie do używania na czas oznaczony lub nieoznaczony. W zamian za to Ty, jako najemca, zobowiązujesz się płacić umówiony czynsz.

Kluczowe elementy każdej umowy najmu to:

• Określenie stron – musisz wiedzieć, kto jest wynajmującym, a kto najemcą. Pełne dane, adresy – to podstawa.
• Precyzyjne wskazanie mieszkania – chodzi o dokładny adres, ale też liczbę pomieszczeń, które faktycznie wynajmujesz. Czasem zdarza się, że przedmiotem umowy jest tylko część mieszkania, a nie całość.
• Kwota czynszu i termin płatności – czynsz może być ustalony ryczałtowo, czyli jako jedna kwota obejmująca wszystkie opłaty (media, czynsz do spółdzielni itd.), albo rozbity na czynsz dla wynajmującego i oddzielne opłaty obciążające najemcę.

Umowa najmu może być zawarta zarówno na czas określony (np. rok, dwa lata), jak i na czas nieokreślony. Pamiętaj, że jeśli jej czas trwania przekracza rok, powinna bezwzględnie być zawarta na piśmie. Jeżeli nie zachowacie tej formy, w świetle prawa umowa traktowana jest jako zawarta na czas nieoznaczony. To ważna pułapka!

Czy można wypowiedzieć umowę najmu na czas określony? Kwestia warunków rozwiązania umowy

Umowy najmu zawarte na czas określony i na czas nieoznaczony znacząco różnią się w kwestii możliwości ich rozwiązania, zwłaszcza jeśli chodzi o tzw. wypowiedzenie.

Przy umowach najmu zawartych na czas nieoznaczony zasady są stosunkowo proste i przewidywalne, ponieważ obowiązują następujące terminy wypowiedzenia:

• Jeśli czynsz płacisz rzadziej niż co miesiąc – wypowiedzenie następuje na trzy miesiące naprzód, na koniec kwartału kalendarzowego.
• Przy miesięcznym czynszu – na trzy miesiące naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego.
• Gdy czynsz jest płatny w krótszych odstępach czasu niż miesiąc (np. co tydzień) – okres wypowiedzenia wynosi trzy dni.
• W przypadku najmu dziennego – obowiązuje jednodniowy okres wypowiedzenia.

Warto wiedzieć, że w umowie najmu możecie ustalić inne, dogodne dla Was terminy wypowiedzenia, jednak z jednym ważnym zastrzeżeniem – okres ten nie może być krótszy niż ten przewidziany w przepisach (dla wynajmującego to zazwyczaj wspomniane trzy miesiące). Jeśli jednak w umowie brakuje zapisu o możliwości wypowiedzenia, wtedy automatycznie stosuje się powyższe okresy, zależne od terminu płatności czynszu.

Znacznie bardziej skomplikowane staje się wypowiadanie umów najmu na czas określony. I tu dochodzimy do sedna. Zgodnie z art. 673 § 3 kc, „jeżeli czas trwania najmu jest oznaczony, zarówno wynajmujący, jak i najemca mogą wypowiedzieć najem w wypadkach określonych w umowie”. To zdanie jest kluczowe! Oznacza ono, że umowa zawarta na czas oznaczony może być wypowiedziana przed upływem ustalonego terminu tylko i wyłącznie wtedy, gdy jest to w niej wprost wskazane.

Brak możliwości wypowiedzenia umowy – „Marian Kowalski” na ratunek

Rozważmy pierwszą i najczęstszą opcję: sytuację, kiedy w umowie najmu nie ma żadnej wzmianki o możliwości wcześniejszego wypowiedzenia przez najemcę czy wynajmującego. W takim przypadku obie strony są związane umową aż do upływu terminu, na który została zawarta. To tak, jakbyś kupił bilet na koncert i nie możesz go zwrócić, bo po prostu nie ma takiej opcji.

Przykład z życia: Wyobraź sobie Mariana Kowalskiego, który wynajął swoje dwupokojowe mieszkanie studentom – Oliwierowi Klop i Mariuszowi Potockiemu – na okres od 1 października 2024 roku do 30 czerwca 2025 roku. W umowie zabrakło zapisu o możliwości wcześniejszego wypowiedzenia. Niestety, w marcu 2025 roku Oliwier i Mariusz nie zdali egzaminów w sesji zimowej i zostali skreśleni z listy studentów. Chcieli się wyprowadzić, ale ponieważ umowa nie przewidywała możliwości jej wcześniejszego wypowiedzenia, mieszkali w lokalu aż do 30 czerwca 2025 roku. Wynajmujący nie zgodził się bowiem na jej rozwiązanie za porozumieniem stron, a wszelkie próby wypowiedzenia umowy przez studentów były bezskuteczne.

To pokazuje, że umowę zawartą na z góry określony, zamknięty czas możesz rozwiązać jedynie w trybie porozumienia z drugą stroną. Co ważne, wynajmujący może określić „należność” za polubowne odstąpienie od takiej umowy. Czasem taka opłata jest dla Ciebie bardziej opłacalna niż płacenie czynszu za puste mieszkanie aż do końca terminu umowy. Pamiętaj jednak, że taka należność dla wynajmującego jest przedmiotem świadczenia usługi odstąpienia od roszczeń, a zatem podlega opodatkowaniu zarówno na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT), jak i podatku od towarów i usług (VAT)!

Możliwość wypowiedzenia umowy tylko przez jedną ze stron

Bardzo często umowy są sporządzane przez wynajmujących. Nic dziwnego, że to oni regulują w nich sposoby wypowiedzenia, nierzadko z korzyścią dla siebie, traktując najemcę mniej korzystnie – co wcale nie jest zakazane. Często więc umowa najmu na czas określony może być wypowiedziana jednostronnie przez wynajmującego w określonych wypadkach i z zachowaniem ustalonego okresu wypowiedzenia.

Przykładowe postanowienie w umowie: „Wynajmujący może wypowiedzieć umowę z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia w następujących sytuacjach:

• jeżeli najemca zalega z zapłatą czynszu przez okres dwóch miesięcy;
• jeżeli najemca, wbrew umowie, podnajmuje lokal mieszkalny osobom trzecim;
• jeżeli najemca czyni uciążliwym korzystanie z sąsiednich lokali, nie zachowuje ciszy nocnej.

W takiej sytuacji, jeśli tylko wynajmujący ma prawo wypowiedzieć umowę, wszelkie Twoje oświadczenia o wypowiedzeniu będą bezskuteczne – po prostu nie wywołają żadnych skutków prawnych.

Możliwość wypowiedzenia umowy przez obie strony

Istnieją też umowy najmu, zawierane na czas określony, w których prawo wypowiedzenia umowy przysługuje obu stronom: zarówno wynajmującemu, jak i Tobie, najemcy. To zdecydowanie najkorzystniejsze rozwiązanie dla Ciebie. Dzięki niemu możesz wypowiedzieć umowę, jeśli na przykład znajdziesz pracę w innym mieście, zmienią Ci się plany życiowe, albo po prostu podejmiesz decyzję o zmianie mieszkania.

Przykładowe postanowienie w umowie: „Każda ze stron może wypowiedzieć umowę najmu zawartą na czas określony z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia, ze skutkiem na koniec miesiąca. Wypowiedzenie musi zostać złożone w formie pisemnej.”

Należy jednak pamiętać, że każda umowa, niezależnie od tego, czy jest zawarta na czas określony, czy nieokreślony, zawsze może zostać rozwiązana na mocy porozumienia stron. To najbardziej polubowna droga. Ważne jest, by takie porozumienie zostało zawarte na piśmie, aby w razie wątpliwości udowodnić, że umowa została skutecznie rozwiązana i aby wynajmujący nie mógł mieć roszczenia o udostępnianie mu lokalu, a Ty o dalsze płacenie czynszu.

Protokół zdawczo-odbiorczy – pułapka czy zabezpieczenie?

Co zrobić, jeśli próbujesz wypowiedzieć umowę najmu, której de facto nie masz prawa wypowiadać, bo brakuje odpowiednich zapisów? Jeśli już przyjmiemy Twoje oświadczenie o wyprowadzce i oddajesz klucze, koniecznie spiszcie protokół zdawczo-odbiorczy. To dokument, który opisuje stan lokalu w momencie jego oddania.

Warto w takim protokole zawrzeć wzmiankę o tym, że przekazanie kluczy wynajmującemu „nie powoduje wygaśnięcia wzajemnych roszczeń majątkowych i niemajątkowych stron”. W ten sposób, Twoje bezskuteczne oświadczenie o wypowiedzeniu staje się jedynie przekazaniem kluczy wynajmującemu i Twoją samodzielną decyzją o rezygnacji z korzystania z lokalu – ale nie z zawartej umowy najmu. Zastrzeżenie o pozostających w mocy roszczeniach niemajątkowych oznacza zatem, że do końca trwania umowy najmu wciąż możesz żądać od wynajmującego wydania Ci kluczy i powrotu do lokalu. Podpis wynajmującego pod takim protokołem będzie bezsprzecznie oznaczał, że jest on świadomy tego, że musi udostępnić lokal, jeśli wyrazisz taką wolę, aż do czasu rozwiązania umowy najmu z upływem czasu, na jaki została zawarta.

Czy można żądać czynszu, jeśli najemca wyprowadził się przed zakończeniem trwania umowy?

To jedno z najczęściej zadawanych pytań. Jeśli oświadczasz, że wypowiadasz umowę najmu zawartą na czas określony (mimo braku takiej możliwości w umowie), oddajesz klucze, nie mieszkasz w lokalu, a do końca umowy zostało, na przykład, sześć miesięcy – powinieneś płacić umówiony czynsz w określonej kwocie i w ustalonych terminach. Tak, wynajmujący ma prawo żądać od Ciebie opłat.

Jeśli przestajesz płacić czynsz, wynajmujący powinien w pierwszej kolejności skierować do Ciebie pisemne wezwanie do zapłaty. Jeśli po jego otrzymaniu nadal nie uiszczasz czynszu, wynajmujący, jeśli ma taką wolę, może skierować pozew do sądu. Najczęściej będzie to tryb uproszczony, ponieważ jego roszczenie wynika z zawartej umowy i faktu jej niewykonywania z Twojej strony, czyli nieopłacania czynszu. Skierowanie pozwu w trybie uproszczonym wiąże się z niższymi opłatami niż standardowy pozew (w zależności od wartości sporu, jest to maksymalnie 500 zł, jeżeli wartość zaległego czynszu nie przekracza 10 000 zł).

Istotą umowy najmu zawartej na czas określony jest to, że ma ona dawać gwarancję obu stronom – Tobie możliwość zamieszkiwania w lokalu do wskazanego dnia, zaś wynajmującemu – otrzymywanie czynszu przez wskazany umownie okres. Swobodne wypowiadanie umów najmu zawartych na czas oznaczony nie jest dopuszczalne i ogranicza je treść wspomnianego już art. 673 § 3 kc. Ustawodawca przewidział w nim jedynie możliwość wypowiadania umów zawartych na czas oznaczony w razie określenia w umowie wypadków wskazujących, kiedy będzie to dopuszczalne, jak stanowi wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 20 września 2013 roku (sygn. akt I ACa 402/13). W świetle tego orzeczenia nie podlega dyskusji, że wypowiedzenie umowy, gdy nie zostało to w niej ujęte, nie ma mocy prawnej, jest bezskuteczne i nie powoduje skutków prawnych w postaci jej rozwiązania.

Najem lokalu dla pracownika a „ważna przyczyna” – szczegółowe omówienie

Coraz częściej pracodawcy decydują się na zapewnienie swoim pracownikom, w ramach benefitów, zakwaterowania w pobliżu miejsca pracy. Pozyskanie lokalu dla pracownika odbywa się zazwyczaj poprzez wynajęcie lokalu przez pracodawcę na tzw. wolnym rynku. W relacji pomiędzy pracodawcą a pracownikiem jest dość oczywiste, że udostępnienie lokalu mieszkalnego następuje na czas trwania stosunku pracy. Jak to wpływa na relację pomiędzy pracodawcą – jako najemcą – a wynajmującym?

Jeżeli pracodawca decyduje się wynająć lokal mieszkalny w takim celu, powinien zwrócić uwagę na proponowany przez wynajmującego okres najmu – określony albo nieokreślony, a w przypadku najmu na czas określony – w sposób szczególny zabezpieczyć się pod kątem możliwości wypowiedzenia takiej umowy w przypadku zakończenia stosunku pracy z pracownikiem lub innej okoliczności, na skutek której lokal stanie się zbędny.

Zgodnie z art. 673 § 3 Kodeksu cywilnego, jeżeli strony zawierają umowę najmu lokalu na czas określony, wypowiedzenie takiej umowy możliwe jest w przypadkach określonych w umowie. Jeżeli zatem umowa najmu lokalu na czas określony nie przewiduje możliwości wypowiedzenia, nie będzie mogła zostać rozwiązana jednostronnym oświadczeniem woli. Jeżeli druga strona nie jest zainteresowana rozwiązaniem stosunku najmu za porozumieniem stron, to jednostronne wypowiedzenie, poza ustawowymi wyjątkami, będzie bezskuteczne, a strony będą zobowiązane do wzajemnych świadczeń aż do pierwotnie przewidzianego terminu zakończenia umowy.

Precyzja w umowie to podstawa

Przy formułowaniu w umowie zapisu o wypowiedzeniu wskazane jest precyzyjne określenie terminu i sposobu wypowiedzenia. Jeśli strony przewidzą w umowie wypowiedzenie ze skutkiem natychmiastowym, oznacza to, że umowa wygaśnie z chwilą doręczenia drugiej stronie oświadczenia o wypowiedzeniu. W przypadku wypowiedzenia z wyprzedzeniem określonym w dniach, miesiącach, termin ten również zaczyna bieg w momencie doręczenia oświadczenia. Prawidłowe doręczenie wypowiedzenia jest niezwykle istotne. Z tego względu, celem uniknięcia potencjalnych sporów, w umowie należy również wskazać, w jaki sposób strona wypowiadająca umowę może złożyć oświadczenie drugiej stronie. Najczęściej następuje to w formie pisemnej przesyłką rejestrowaną za potwierdzeniem odbioru. Dopuszczalne jest ustalenie w umowie, że wypowiedzenie będzie miało formę ustną, czy będzie mogło zostać dokonane drogą mailową lub za pomocą innego środka komunikacji. Sposób powinien być dostosowany do kategorii stron (spółki, osoby fizyczne realizujące najem poza działalnością gospodarczą, podmioty profesjonalnie zajmujące się najmem), ustalonego terminu wypowiedzenia oraz ryzyka prawidłowości doręczenia drugiej stronie.

Nawet jeśli strony przewidzą w umowie najmu lokalu możliwość wypowiedzenia umowy przez najemcę w określonym terminie i w określony sposób, będzie to jeszcze niewystarczające dla skutecznego wypowiedzenia. Nie wystarczy w umowie zawrzeć zapisu o wypowiedzeniu typowego dla umów zawieranych na czas nieokreślony, np. „najemca może wypowiedzieć umowę za miesięcznym terminem wypowiedzenia ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego”. Konieczne jest sprecyzowanie w jej treści przypadków umożliwiających złożenie takiego oświadczenia. Katalog przyczyn umożliwiających wypowiedzenie umowy jest otwarty i zależy od ustaleń stron. Należą do nich sytuacje, które mogą dotyczyć tylko jednej ze stron, jak również uniwersalne dla obu stron. Formułując przypadki wypowiedzenia należy pamiętać, że w razie sporu stron, to strona składająca oświadczenie o wypowiedzeniu jest zobowiązana do wykazania, że przyczyna wskazana w oświadczeniu o wypowiedzeniu należy do kategorii wskazanych w umowie, jak również, że taka przyczyna faktycznie wystąpiła. Jeśli zatem podstawa wypowiedzenia dla najemcy zostanie sformułowana w sposób zbyt szczegółowy albo zbyt ogólny, to najemca ponosi ryzyko właściwej oceny zaistnienia takiej przesłanki.

„Ważna przyczyna” – czy to wystarczy?

Jeśli strony w umowie chcą dopuścić możliwość skutecznego wcześniejszego wypowiedzenia umowy najmu przez najemcę, jednak z różnych powodów nie chcą lub nie wiedzą, jak w danym przypadku sformułować w umowie przyczyny wypowiedzenia, można wskazać, że wypowiedzenie umowy przez najemcę może nastąpić „z ważnej przyczyny”. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 21 listopada 2006 r. (sygn. akt III CZP 92/06) wskazał, że „Postanowienie umowy najmu zawartej na czas określony przewidujące możliwość wypowiedzenia tej umowy z „ważnych przyczyn” mieści się w hipotezie art. 673 § 3 k.c.”. Takie zwięzłe określenie zawarte w umowie pozwoli zatem na skuteczne wypowiedzenie w przyszłości zawieranej umowy i jednocześnie jest na tyle elastyczne, że pozwala skategoryzować do niego bardzo różne stany faktyczne.

Podejście do „ważnej przyczyny” wymaga jednak świadomości konsekwencji. Uzależnienie możliwości wypowiedzenia jedynie od zaistnienia „ważnej przyczyny” może powodować często odmienne oceny wagi danej przyczyny przez każdą ze stron. To z kolei może prowadzić do sporu, który zostanie przeniesiony na drogę sądową. W takiej sytuacji to sąd dokona oceny skuteczności wypowiedzenia, a tym samym rozstrzygnięcia, czy przyczyna, na którą powołuje się strona dokonująca wypowiedzenia, jest „ważna”. Taka ocena powinna być dokonana przez sąd, posługując się kryteriami obiektywnymi, a także przy rozważeniu interesów obu stron danego stosunku prawnego.

Istnieje możliwość zawarcia w umowie najmu katalogu szczegółowych przyczyn wypowiedzenia przez najemcę i dodanie, jako dodatkowej, możliwości wypowiedzenia umowy „z ważnej przyczyny”. W takim przypadku zalecane jest, aby w przypadku zamiaru wypowiedzenia najemca najpierw zweryfikował umowne przesłanki szczególne i dopiero gdyby realna przyczyna wypowiedzenia nie była skategoryzowana wśród przesłanek szczególnych, powołał się na „ważną przyczynę”.

Co istotne, najemca w wypowiedzeniu powinien wskazać przyczynę wypowiedzenia określoną w umowie. Na etapie składania oświadczenia o wypowiedzeniu nie ma obowiązku przedstawienia wynajmującemu dowodów potwierdzających zaistnienie takiej przyczyny, jednak warto takie dowody zabezpieczyć na wypadek sporu sądowego. Choć powyższa analiza skupia się na pozycji pracodawcy-najemcy wynajmującego lokal mieszkalny dla pracownika, to należy pamiętać, że art. 673 § 3 Kodeksu cywilnego ma zastosowanie również do umów najmu lokalu użytkowego.

Przyczyny uzasadniające wcześniejsze rozwiązanie umowy najmu i terminy wypowiedzenia

Tak naprawdę żaden przepis nie wskazuje na zamknięty katalog przyczyn, które uzasadniałyby możliwość wcześniejszego rozwiązania najmu. W tym zakresie to strony podejmują ostateczną decyzję i mogą w bardzo szeroki sposób ukształtować omawiane uprawnienie. Dopuszczalne jest np. stosowanie odmiennych okoliczności uzasadniających rozwiązanie najmu dla wynajmującego i dla najemcy, to znaczy każda ze stron może posiadać swój unikalny katalog przyczyn, który będzie różnił się od zestawienia kontrahenta.

Wśród najczęściej pojawiających się przyczyn rozwiązania najmu zawartego na czas określony pojawiają się:

• Utrata pracy lub źródła dochodu przez najemcę/wynajmującego.
• Poważne problemy zdrowotne jednej ze stron.
• Zmiana miejsca zamieszkania, np. ze względu na przeprowadzkę do innego miasta.
• Uszkodzenie lokalu, które uniemożliwia jego bezpieczne lub zgodne z przeznaczeniem użytkowanie.
• Pojawienie się uciążliwych sąsiadów, którzy zakłócają spokój.
• Potrzeba sprzedaży nieruchomości przez wynajmującego.
• Siła wyższa – coś, czego nie dało się przewidzieć ani uniknąć, na przykład pożar.
• Skazanie prawomocnym wyrokiem karnym którejkolwiek ze stron.

Warto w tym miejscu jeszcze raz zaznaczyć, że wprowadzenie możliwości rozwiązania najmu z tzw. „ważnych przyczyn” bez dalszego precyzowania nie zawsze będzie uznawane za skuteczne. Takie sformułowanie jest bowiem zbyt ogólne i może nie pozwolić ustalić, w jakich dokładnie warunkach mogłoby się pojawić prawo do wcześniejszego rozwiązania umowy najmu. Choć zdarzają się sądy respektujące takie zapisy umowne, co w praktyce oznacza, że dane zobowiązanie mogłoby zostać rozwiązane z „ważnej przyczyny”, dla bezpieczeństwa zawsze odradzamy stosowanie tego rodzaju postanowień bez dodatkowych, precyzyjnych określeń. Pamiętaj o wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 26 czerwca 2015 roku (sygn. akt I ACa 93/15), który potwierdził, że „Nie ma przeszkód, aby uzależnić możliwość wypowiedzenia umowy najmu zawartej na czas oznaczony od zaistnienia zdarzenia przyszłego i pewnego.” – czyli najlepiej opisać konkretne zdarzenia.

Prawo do wcześniejszego rozwiązania najmu powinno zostać powiązane ze wskazaniem konkretnego okresu wypowiedzenia. Strony mają w tym zakresie pełną swobodę i mogą ustalić dowolne wypowiedzenie umowne, nawet takie, które będzie trwało zaledwie kilka dni. Jeśli w umowie najmu nie zostaną wskazane żadne daty wypowiedzenia, musimy zastosować regulację z art. 673 § 2 kc, zgodnie z którą ustawowe terminy wypowiedzenia najmu są następujące:

• gdy czynsz jest płatny w odstępach czasu dłuższych niż miesiąc – najem można wypowiedzieć na trzy miesiące naprzód na koniec kwartału kalendarzowego;
• gdy czynsz jest płatny miesięcznie – na trzy miesiące naprzód na koniec miesiąca kalendarzowego;
• gdy czynsz jest płatny w krótszych odstępach czasu niż miesiąc – na trzy dni naprzód;
• gdy najem jest dzienny – na jeden dzień naprzód.

Zawierając umowę najmu jakiegokolwiek lokalu na czas określony, należy zatem pamiętać o właściwym zabezpieczeniu możliwości jej wypowiedzenia. W przypadku zaniechania zamieszczenia w umowie najmu stosownych zapisów, wcześniejsze rozwiązanie stosunku najmu będzie możliwe tylko w przypadkach szczególnych, wskazanych w ustawach albo w formie porozumienia stron. Brak odpowiednich postanowień w umowie najmu na czas określony może Cię niestety uziemić w lokalu, z którego chcesz się wyprowadzić, a z drugiej strony – wynajmującego pozbawić pewności dochodu, jeśli nie zadba o stosowne zapisy. Dlatego zawsze warto poświęcić chwilę na przemyślenie wszystkich scenariuszy i zawrzeć je w kontrakcie.